Ballada o szalonym telegrafiście

W małym miasteczku, koło ratusza
Mały przycisk, ktoś szybko porusza
Lecą literki w szeroki świat,
Raz tik tak tik, raz tik tik tak

Nie liczy się dla niego forsa
Podoba mu się alfabet Morsa
Stuka więc w klucz jak opętany
Wtóruje mu sąsiad, wkurzony zza ściany 

Z jego anteny aż iskry się sypią
Na całym świecie go teraz słyszą
Miejsce przyjemne przytulny przypiecek
Sypie więc listy z kropek i kresek

Zapytał  generała co się tedy stanie?
Gdy wróg stanie przy jego bramie
Jednak pomylił jedną kropkę z kreską
Przysłali mu pułk z dętą orkiestrą.

Pomyłka w kropce to wymówka marna
Wnet się zjawiła cała straż pożarna
Za nią redaktor z miejscowej gazety
I polic majster wściekły niestety

Największy plotkarz przybył tu ponadto
Za chwilę zleciało się całe miasto
Przez  brak jednej kropki to całe zbiorowisko
Jak to wytłumaczyć i naprawić   wszystko?

Szybko nadał do burmistrza depeszę
Że na przemówienie, czekają całe rzesze
Burmistrz zmienił to w wiec wyborczy
I na tym całą awanturę skończył

Telegrafista odtąd siedzi w ciszy
I gdy głos tik tak z zegara posłyszy
Wnet spogląda na klucz telegraficzny
Który wywołuje w nim strach demoniczny

Nie ważne jaki błąd można by popełnić
Ważne by klęskę, w zwycięstwo zamienić
I tu tak się stało, z tą piękną przygodą
Burmistrz, chcąc nie chcąc, został wojewodą

Wreszcie wojewoda prezydentem został
Telegrafiście jeno stary klucz się ostał
Czasem gdy jeden ciężko pracuje
Drugiemu  za to,  ta praca owocuje